Het leven van Henk Minderhoud

Voorganger Hendrik Minderhoud – of Enrique Minderhoud, zoals hij in Nicaragua genoemd werd – werd geboren op 17 december 1947 in Domburg.
Hij studeerde af als landbouwkundig ingenieur en later nog als theoloog. Hij was meertalig, beheerste elf talen en verscheidene dialecten.
Nadat hij Hannie had leren kennen trouwden ze op 22 juni 1969. Ze kregen drie kinderen: Johan, Esther en Lydia.

Vervuld van een bijzondere geloofsovertuiging werd broeder Henk op 11 september 1973 uitgezonden naar Zuid-Afrika, samen met zijn vrouw Hannie en de twee kinderen die ze op dat moment hadden (Johan en Esther); dochter Lydia werd in Zuid-Afrika geboren. Als landbouwingenieur moest hij er het zendingswerk ondersteunen van de Zending Gereformeerde Gemeenten in de gemeente Tswaing, in de regio Sannieshof. Hij werkte er aan landbouwprojecten die de weinig bemiddelde lokale bevolking vooruit hielpen. Geleidelijk raakte hij steeds meer betrokken bij het kerkelijke werk en de evangelisatie, en tijdens die missie in Zuid-Afrika begon hij met preken.

In 1986 keerde hij terug naar Nederland en ging hij met zijn gezin in Goes wonen. Daar werkte hij als docent biologie aan het christelijke Voetius-college (heden het Calvijn College).

Tijdens een bijzondere dienst op 5 maart 1994 in Gereformeerde Kerk De Levensbron in Goes werd Henk ingewijd als voorganger voor het zendingswerk en uitgezonden naar Nicaragua, waar hij ging werken voor het Nicaraguaanse Instituut voor Evangelisatie (INDEF) in samenwerking met de Gereformeerde Zendingsbond (GZB). Zijn inwijdingspreek ging over I Corinthiërs 13:13: ‘Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde’, en hij riep iedereen op de weg der liefde te bewandelen. Nadat hij in Costa Rica een tijdlang Spaans had geleerd, begon hij in februari 1995 met zijn werk in Nicaragua. Hij woonde er in Santo Domingo, later in Las Colinas en vanaf 2002 in Masaya, waar hij zijn huis bouwde, naar eigen ontwerp, op het terrein van de Gereformeerde Kerk.

Vanaf 1995 tot 2001 werkte hij als missionaris voor de GZB in samenwerking met de Nicaraguaanse INDEF. Ook toen zijn werk voor de GZB ten einde liep besloot hij in Nicaragua te blijven om zijn missie voort te zetten.
Zijn missie was in beginsel theologisch, maar al snel kwamen er sociale programma’s bij. Want vanaf het moment dat hij aankwam in Nicaragua zocht broeder Henk naar mogelijkheden om heel praktisch iets te betekenen. Niet alleen intern voor de INDEF, in de zin van het opleiden van pastors etc., hij wilde ook graag iets concreets betekenen in de wijk in Managua, Masaya en Tipitapa. Daar begon hij mee in samenwerking met een kleine Christelijk Gereformeerde kerk in Las Americas II. Later werkte hij samen met een groep van dezelfde denominatie in de wijk San Rafael in Tipitapa. Hij zette groepjes op voor bijbelstudie in de wijk Santa Teresia in Masaya in 1996, en later, in 1998, ook in Managua. In die tijd gaf broeder Henk samen met Dr. Roberto Boniche leiding aan het werk van de INDEF.

Toen in 1998 orkaan Mitch voorbijtrok was dat aanleiding voor een noodhulpprogramma op het platteland van de regio La Paz Centro en de gemeente ‘El Papalonal’. Er werden nieuwe huizen gebouwd voor hen die door de orkaan getroffen waren. In dezelfde plaats realiseerde broeder Henk een basisschool, een gezondheidscentrum en een gemeentelijke moestuin. Omdat hij was gaan houden van de vriendelijke bewoners van de gemeente breidde hij zijn missionaire werkzaamheden uit naar de streken Tecuaname, Los Portillos, Punta de Plancha, La Fuente en een aantal jaar later ook naar Momotombo. Daar, op het platteland in La Paz Centro, zorgde hij voor beter onderwijs en educatiecentra met computers in de ontmoetingsruimtes van La Fuente, Papalonal, Punta de Plancha en Accion.

In samenwerking met verschillende kerken initieerde hij verschillende programma’s voor ontwikkeling, sociale hulp en noodhulp. Concreet waren dat bijvoorbeeld het verbeteren van woonhuizen, het uitreiken van beurzen, renteloze leningen, hulp bij het aanschaffen van lesmateriaal, schooluniformen en schoenen – het laatste gebeurt nog altijd.

Ondertussen werd in Nederland in 1999 de stichting Vrienden voor Nicaragua (www.vriendenvoornicaragua.nl) gesticht om het missiewerk van het echtpaar Minderhoud extra te ondersteunen. Toen de steun van het GZB ten einde liep, begon de VVN het echtpaar directe steun te bieden aan het echtpaar Minderhoud, hun projecten, en de Gereformeerde Kerken in Nicaragua.
Stichting Woord en Daad bleek onder de indruk van het werk van het echtpaar Minderhoud en vroeg hen in 2003 om hun projecten te gaan uitvoeren via een rechtspersoon, zodat ze continue steun konden ontvangen van de Nederlandse staat. Daarom werden het beurzenprogramma en het programma voor de verbetering van onderwijs ondergebracht bij het INDEF onder leiding van Henk Minderhoud – zijn goede relaties met zijn collega-theologen speelden daarin ook een rol.

Omdat het programma zulke goede resultaten boekte werd het uitgebreid met een programma voor opleidingen en een om mensen aan een baan te helpen. Dit waren bijvoorbeeld opleidingen tot schoonheidsspecialiste, stijladviseuse of grafisch ontwerper, en door samenwerkingen met andere partijen konden er ook opleidingen worden aangeboden tot programmeur en boekhouder op het Instituto Politecnico La Salle de Leon. Verder werden er universitaire beurzen uitgereikt en werden jongeren uit het laatste jaar van de middelbare schoon getraind om het toelatingsexamen van de universiteit te halen – en dat deden ze, met goede resultaten. Om specifieke problematiek te ondervangen die ze bij de jongeren tegenkwamen werden nieuwe randprogramma’s in gang gezet. Een was gericht op het terugdringen van geweld en het redden van risicojongeren die met bendes te maken hadden – het programma ‘Schitterend Licht’ – en parallel daaraan liep een programma dat nu nog steeds loopt, voor echtparen en stellen in dezelfde situatie en voor tienermoeders. Dat programma heet ‘Rachab’, naar de jonge vrouw die het volk Israël hielp het beloofde land te bereiken tijdens de exodus. http://www.rachab-nicaragua.org/
In 2012 droeg broeder Henk het bestuur van de INDEF over aan een Nicaraguaan.

Tussen 1995 en 2015 zijn er in totaal 36 Nederlandse vrijwilligers naar Nicaragua gekomen om de familie Minderhoud te helpen, telkens voor een periode tussen de 3 en 24 maanden.
Vanaf 2002 is een groot deel van de gemeente Nieuw-Lekkerland in samenwerking met Nederlandse bouwlui aan het werk om 5 multi-functionele gebouwen neer te zetten in de wijken Venezuela (Managua), Santa Teresa (Masaya), San Rafael (Tipitapa), Chilamatillo (Tipitapa), La Fuente (Zona Rural de La Paz Centro). In Managua, Masaya en Tipitapa zijn kerken gebouwd met bijbehorende pastorale woningen.

Broeder Henk noemde het programma om huizen te bouwen voor risicojongeren ‘Los Rosales Floreceran’: ‘De rozen zullen bloeien’. LRF is in 2003 opgestart met de hulp van Nederlandse broeders die hun welvaart en liefde graag willen delen met de armsten en kwetsbaarsten onder de Nicaraguanen. Vanaf toen zijn er iets meer dan 20 mensen gekomen, ieder voor een periode van 3 weken, en samen hebben ze meer dan 350 woningen voor hen gebouwd voor de armsten.

Henks grootste droom en missie was het terugdringen van de armoede in Nicaragua en de kwetsbaarsten in ons land nieuwe hoop en mogelijkheden te bieden, door het woord van God met hen te delen en duurzame hulpprogramma’s te ontwikkelen.
Hij had een groot vertrouwen in het talent van de Nicaraguanen. Hij ging nauw om met een groep broeders en vrienden uit uiteenlopende gemeenschappen; hij wees hen op hun talenten en hielp hen ze ten volle te benutten. In het jaar 2014 stichtte hij officieel de Gereformeerde Kerk ‘Fuente de Vida’ (‘Levensbron’) in San Rafael, Tipitapa, en de Gereformeerde Kerk ‘Principe de Paz’ (‘Vredesprins’) in Santa Teresa, Masaya. In 2015 richtte hij de Gereformeerde Kerk ‘Luz que Resplandece’ (‘Schitterend Licht’) op in de wijk Venezuela in Managua. Hij begon met het opzetten van twee rechtspersonen: de Associatie van Gereformeerde Kerken in Nicaragua en de Gereformeerde Missie. Beiden liggen op dit moment ter beoordeling bij de Asembla Nacional de Nicaragua.

Broeder Henk is bij vele liefdevolle namen genoemd, zoals Broeder, Pastoor, Leidsman, Vader en Opa van vele kinderen en jongeren uit ons land. Zijn nalatenschap is te vinden in de harten van allen die hij heeft geraakt en die dankzij hem hun moeilijkheden overwonnen. Nu zijn zij het levende getuigenis van zijn liefde en zijn werk in Nicaragua.
Broeder Henk overleed op 22 juni 2016 door verdrinking op het strand, twee dagen nadat hij zijn 47e huwelijksjaar met zijn vrouw Hannie had gevierd.
God zegene je broeder Henk!

Links:
holandeses siguen solidarios
cristianos holandeses construyen viviendas gratuitas
misionero holandes fallecio por sumersion mientras se bañaba en playa el coco rivas
ds minderhoud blijft in nicaragua
gzb verlengt niet contract met ds h-minderhoud
ds h-minderhoud uitgezonden voor gzb naar nicaragua
ir h-minderhoud uitgezonden
ds h_minderhoud 68 in nicaragua overleden 1 998625